davidsalmar

Sálmarnir
(þýðingarhandrit í vinnslu)
Dr. Sigurður Örn Steingrímsson (hráþýðing úr frummáli) © HÍB
og Þorgeir Þorgeirson (úrvinnsla) © leshús
Þessi þýðingartilraun byrjaði með því að Hið Íslenska Biblíufélag réði Þorgeir Þorgeirson til ráðuneytis Dr. Sigurði Erni Steingrímssyni við endurskoðun á íslenskri gerð af sálmum Davíðs (sem svo eru oft nefndir) .
Þegar takmörkuð fjárveiting til verksins var upp urin kom tvennt í ljós:
1) Verkið var rétt að hefjast.
2) Þorgeir gat ekki slitið sig frá verkinu.
Þess vegna er því haldið áfram hér á netinu. Það er opið fyrir athugasemdum og Þýðingarnefndin getur sótt í það orð eða setningar að vild sinni - og vitaskuld gert við það athugasemdir eins og aðrir.
Lesendur þessara texta eru beðnir að skoða þá í því ljósi. Þýðing verka eins og Davíðssálma verður seint fullunnin, en Internetið á semsé svar við því eins og svo mörgu öðru.
Eldri þýðing af vefsetri Netútgáfunnar til samanburðar.

Fyrsta bók 1. sálmur 2. sálmur 3. sálmur 4. sálmur 5. sálmur 6. sálmur 7. sálmur 8. sálmur 9. sálmur 10. sálmur 11. sálmur 12. sálmur 13. sálmur 14. sálmur 15. sálmur 16. sálmur 17, sálmur 18. sálmur 19. sálmur 20. sálmur 21. sálmur 22. sálmur 23. sálmur 24. sálmur 25. sálmur 26. sálmur 27. sálmur 28. sálmur 29. sálmur 30. sálmur 31. sálmur 32. sálmur 33. sálmur 34. sálmur 35. sálmur 36. sálmur 37. sálmur 38. sálmur 39. sálmur 40. sálmur 41. sálmur 42. sálmur 43. sálmur 44. sálmur 45. sálmur 46. sálmur 47. sálmur 48. sálmur 49. sálmur 50. sálmur 51. sálmur 52. sálmur 53. sálmur 54. sálmur 55. sálmur 56. sálmur 57. sálmur 58. sálmur 59. sálmur 60. sálmur 61. sálmur 62. sálmur 63. sálmur 64. sálmur 65. sálmur 66. sálmur 67. sálmur 68. sálmur 69. sálmur 70. sálmur 71. sálmur 72. sálmur 73. sálmur 74. sálmur 75. sálmur

Fyrsta bók Inngangur sálmasafnsins: á vegamótum 1 Heill þeim manni, sem aldrei fylgir guðlausra ráði né gengur slóðir syndaranna og situr aldrei í hópi spottara, en gleðst yfir leiðsögn Drottins og íhugar lög hans dag og nótt. Hann líkist tré, sem gróðursett var hjá lindum vatna, það ber ávexti reglulega og laufskrúð þess skrælnar ekki. Allt sem hann gerir, gengur honum í haginn. Guðleysingjum gengur ekki þannig, heldur líkjast þeir hismi í vindum. Þess vegna standast guðlausir hvorki í réttinum né syndarar í hópi réttlátra. Já, hugur Drottins er í háttalagi réttlátra en leið guðlausra liggur til glötunar.

2 Konungur Drottins Hví æsast þjóðirnar, hví brugga þjóðirnar gagnslaus ráð? Konungar heimsins rísa upp, þjóðhöfðingjar efla samsæri gegn Drottni og gegn hans smurða: "Við skulum slíta sundur fjötra þeirra og fleygja af okkur hlekkjum þeirra!" Sá sem býr á himni, hlær, Herrann vekur þeim ótta. Síðan ávarpar hann þá í heift sinni, í reiði sinni skelfir hann þá: "Ég hef sjálfur krýnt konung minn á Síon, mínu heilaga fjalli!" "Ég vil kunngjöra úrskurð Drottins, hann sagði við mig: "Þú ert sonur minn, í dag hef ég fætt þig. Biddu mig, þá fæ ég þér þjóðir að erfðahlut og ystu merkur, fjarlægustu lönd jarðar til eignar: Þú skalt slá þau með járnstaf, mölbrjóta þau eins og leirker. Konungar, sýnið nú vit ykkar, látið aðvarast, valdsmenn heimsins! Þjónið Drottni með lotningu, kyssið fætur hans skjálfandi, svo að hann reiðist ekki og þið farist á leið ykkar, því að heift hans bálar upp á augabragði. Heill þeim, sem leitar skjóls hjá honum!

3 Drottinn er vörn hins réttláta Drottinn! Hversu margir þrengja ekki kost minn, hversu margir rísa ekki gegn mér, hversu margir segja ekki um mig: "Hann á enga stoð í Guði" [Sela] En þú, Drottinn, ert mér þó skjöldur, heiður minn, og reisir höfuð mitt upp. Fullum rómi hrópaði ég til Drottins og hann svaraði af heilögu fjalli sínu. [Sela] Ég lagðist fyrir og svaf, hann vakti mig, því að Drottinn veitir mér stoð. Ég bifast ekki þó að óvígur her umkringi mig úr fjórum höfuðáttum. Rís þú upp, Drottinn, bjarga þú mér, Guð minn! Já, þú hefur rétt öllum mínum fjandmönnum kinnhest, knasað tennur þeirra óguðlegu. Hjálpin er atbeini Drottins! Og komi þín blessun yfir þína þjóð.

4 Réttlátur maður er óhultur Svara þú mér, þegar ég nú hrópa, þú Guð míns réttlætis! Í þrengingunum losaðir þú um mig. Miskunna þú mér og heyrðu bæn mína! Virðingarmenn: Hversu lengi munuð þið gjalda mér skömm fyrir sóma? Þið dragist að falsi, sækist eftir lygum, [Sela] en vitið að Drottinn valdi sér þann, sem trúr er honum, Drottinn heyrði, er ég hrópaði til hans. Bifist, en syndgið ekki, hugleiðið þetta í hvílum ykkar í hljóði. [Sela] Færið rétta sláturfórn , treystið Drottni! Margir spyrja: "Hver varpar nú ljósi á lífsins gæði? Bjarmi auglitis þíns er okkur horfinn”. Þú hefur glatt hjarta mitt meira en þegar aðrir gleðjast yfir gnóttum korns og vína. Því leggst ég niður og sofna vært, að þú, Drottinn, þú einn gerir mig óttalausan.

5 Réttlátir fá hæli hjá drottni Drottinn, heyr þú orð mín, huga þú að andvörpum mínum! Heyr þú kvein mín um hjálp, konungur minn og Guð, því að ég bið til þín, Drottinn, þú heyrir kvein mín um dagmálabil, að morgni, er vonglaður bý ég þér fórn mína. Fyrst þú ert ekki guð, sem gleðst yfir guðlausra háttum, getur enginn vondur maður leitað skjóls hjá þér. Hrokagikkir standast ekki fyrir augum þínum, illvirkja hatar þú. Þú útrýmir þeim, sem iðka lygi, Drottinn hefur óbeit á morðvörgum og svikahröppum. Vegna mikillar gæsku þinnar má ég ganga inn í hús þitt, ég fell fram andspænis þínu heilaga musteri í lotningu fyrir þér. Drottinn, leið þú mig vegna réttlætis þíns, þrátt fyrir fjandmenn mína: jafnaðu veg þinn frammi fyrir mér. Ekkert reynist satt í munni þeirra, hugir þeirra eru gjörspilltir, kokin eru nýteknar grafir, tungurnar fláráðar. Lát þá gera yfirbót, Drottinn, þeir falla á sínu eigin bragði. Hrintu þeim burtu fyrir öll þeirra afbrot, þeir hafa risið gegn þér. Allir, sem leita skjóls hjá þér, munu fagna, þeir munu hrópa samfelld gleðióp. Skýldu þeim, og þeir, sem elska þitt nafn munu fagna yfir þér því að þú blessar hinn réttláta, Drottinn, þú lykur um hann velvild þinni líkt og skjaldborg.

6 Bænheyrsla í sjúkdómi Drottinn, refsaðu mér ekki í heift þinni, hegndu mér ekki í reiði þinni! Vertu mér líknsamur, Drottinn, því ég sölna, lækna þú mig, Drottinn, því limir mínir eru stjarfir af hryllingi. Hugur minn er sleginn angist, æ þú, Drottinn, hve lengi á þetta enn að vara? Snúðu aftur, Drottinn, bjargaðu lífi mínu, ljáðu mér hjálp af miskunn þinni. Fyrst enginn minnist þín á meðal fram liðinna, hver á þá að gjalda þér þakkir í ríki dauðra? Ég er úrvinda af andvörpum mínum, ég væti rúm mitt tárum hverja nótt, vökva hvílu mína táraflóði. Augu mín daprast af kvíða, sljóvgast vegna þeirra er mig þjaka. Víkið nú frá mér, allir illvirkjar, af því að Drottinn heyrði kvein mín, af því að Drottinn heyrði bæn mína, af því að Drottinn bænheyrði mig, Allir fjandmenn mínir munu smáðir og hryllingi slegnir, þeir hljóta í skyndi að snauta vonsviknir burt.

7 Drottinn tekur málstað hins réttláta Drottinn, Guð minn! Ég hef leitað skjóls hjá þér hjálpaðu mér frá öllum, sem ofsækja mig, og bjargaðu mér, svo enginn klófesti líf mitt, eins og ljón, dragi mig burt, þangað sem enginn verður til bjargar. Drottinn, Guð minn! Ef ég hef gert þetta, ef fólskuverk loðir við hendur mínar, ef ég hef gert vinveittum manni illt, eða rænt þann, sem þrengir hlut minn að ósekju, þá má fjandmaður minn sitja um líf mitt og taka mig, traðka á lífi mínu og troða sæmd mína niður í svaðið. [Sela] Rístu upp, Drottinn, í reiði þinni, lyftu mér yfir heift allra þeirra, sem þjá mig! Vaknaðu, Guð minn! Þú sem réttinn settir. Mergð þjóðanna umkringir þig, snúðu aftur upp frá henni, til himins, Drottinn mun dæma þjóðirnar. Láttu mig njóta þess, Drottinn, að ég er réttlátur og saklaus. Stilltu vonsku óguðlegra, en veittu réttlátum stuðning, þú, sem skoðar hjörtu og nýru, Guð réttlætisins, Guð er skjöldur yfir mér, hann skýlir þeim hjartahreinu. Guð er réttlátur dómari, Guð, sem refsar hvern dag. Þegar hann snéri ekki aftur var hann að hvessa sverð hins guðlausa. Hann spennti boga hans og lagði ör á streng, beindi deyðandi vopnum gegn honum sjálfum, gerði örvar hans brennandi. Já, sá gerðist þungaður af illsku, gekk með ólán og fæddi svik. Hann stakk út gryfju og mokaði upp úr henni, en hrataði sjálfur í gildruna, sem hann gróf. Illvirki hans bitnuðu á honum sjálfum, ofríkið dundi yfir hans eigin hvirfil. Ég þakka Drottni fyrir réttlæti hans, fagna í lofsöng nafni Drottins, hins æðsta.

8 Hátign skaparans Drottinn, Herra okkar, hversu dýrlegt er nafn þitt á allri jörðinni! Þú skreyttir himininn með tign þinni! Fyrir munn kornabarna og brjóstmylkinga bjóstu virki þitt gegn andstæðingum þínum, til varnar gegn fjandmanni og hefnanda. Þegar ég lít á himinn þinn, gerðan af fingrum handa þinna, tungl og stjörnur, sem þú hefur látið þar, hver er þá maðurinn, að þú skulir minnast hans, mannsbarnið, að þú skulir sinna því? Þú lést lítið á skorta, að hann væri sem Guð, kórónaðir hann með tign og sæmd, fékkst honum vald yfir handaverki þínu, lagðir það undir fætur hanns: fénað alls kyns og stórgripi, og meir að segja óargadýrin, fugla himins og fiskana í sjónum, þá, sem fara um vegi hafsins. Drottinn, þú Herra okkar, hversu dýrlegt er nafn þitt á allri jörðinni!

9 Dómari þjóðanna bjargvættur fátækra Ég þakka Drottni af heilu hjarta, ég skal rekja öll þín kraftaverk. Ég vil gleðjast og fagna yfir þér, þú, hinn æðsti, lofað sé þitt nafn! Þegar fjendur mínir snérust á hæli, hrösuðu og tortímdust fyrir augliti þínu, gættir þú réttar míns og dæmdir mér í hag, af hásæti þínu, réttvísi dómari. Þú snupraðir þjóðir, eyddir óguðlegum, útmáðir nafn þeirra um allan aldur. Horfinn hver fjandi, huslaður endanlega, og borgir hefur þú afmáð og búið þeim gleymsku um aldir. Drottinn er sestur, alltaf ríkir hann, hann reisti hásæti síns dóms, og dæmir heiminn rétt, ráðgerir þjóðum verðskuldaðan dóm. Drottinn gerðist brjóstvörn hins kúgaða, virki hans á neyðarinnar tímum, vegna þess treysta þér allir, sem þekkja nafn þitt, því víst hefur þú ei yfirgefið þann, sem leitaði til þín, Drottinn. Syngið nú Drottni, er býr í Síon, segið frá verkum hans meðal þjóðanna, af því að hann, sem blóðsakanna hefnir, minnist þeirra, hann gleymir ekki ákalli hinna snauðu. vertu mér nú miskunnsamur, Drottinn! Líttu á kvalirnar, sem ég líð vegna þeirra sem hata mig, þú, sem hefur mig upp frá hliðum dauðans, svo ég megi rekja öll þín afreksverk, uppi í hlíðum dótturinnar Síon mun ég fagna hjálp þinni. Þjóðir sukku í þá gryfju, sem þær grófu sjálfar, fótur þeirra flæktist í netinu, sem þær lögðu. Drottinn lét í sér heyra, hann setti rétt, hinn guðlausi féll í þá gröf sem hann gróf með eigin höndum. Hinir guðlausu skulu aftur hopa til ríkis dauðra, allar þjóðirnar, sem gleyma Guði. En hinn snauði er ekki að eilífu gleymdur, hinn umkomulausi mun jafnan hafa von. Rístu upp, Drottinn, ekki skal manneskjan ráða! Þjóðir skulu dæmdar undir augliti þínu! Drottinn, steyptu angistinni yfir þá, svo þjóðirnar játi, að þær eru mönnunum líkar!

10 Því ertu nú fjærri, Drottinn, því felurðu þig á neyðarinnar tímum? Af steigurlæti ofsækir sá guðlausi þá snauðu, fangaðir eru þeir með brögðum, sem hann hefur bruggað. Úr því hinn guðlausi undi glaður við sitt, sína eigin græðgi, gat blessað okurgróða og lítilsvirt Drottinn, hugsaði hann borginmannlega: "Hann spyr einskis, Guð er ekki til", þetta er hann að hugsa, honum lánast allt það, sem hann færist í fang. Hátt uppi, fjærri honum, eru dómar þínir, hann forsmáir andstæðinga sína. Hann fer að hugsa með sjálfum sér: "Ekki skrikar mér fótur, ógæfan ratar aldrei nokkru sinni til mín". Munnur hans er fullur af blótsyrðum, svikum og ofbeldi, undir tungu hans búa rangindi og kúgun, Hann gerir þorpsbúum fyrirsát, myrðir að ósekju úr leynum, augu hans leita að niðurlotamanni. Sem ljón í felum bíður hann inni í runna, situr um að hremma fátæklinginn, grípa hinn snauða og reka hann í net sitt. Hann bælir sig og leggst niður, og hinn snauði fellur fyrir ofurefli hans. Hann fór að hugsa með sér: "Guð er búinn að gleyma, hann hefur falið auglit sitt, hann hefur aldrei séð neitt". Rístu upp Drottinn, Guð, lyftu nú hendi þinni! Gleymdu ekki hinum kúguðu! Hvernig má hinn guðlausi lítilsvirða Drottinn, hvernig má hann fara að hugsa með sér: "Þú spyrð einskis". Þú hefur séð, því sjálfur hefurðu auga með áþján og kvíða og hönd þín annast um það. Hinn snauði felur sig þér, þér, hjálparhellu munaðarlausra. Brjóttu nú handlegg guðleysingjans og illvirkjans, refsaðu fyrir guðleysi hans, svo að það vari ekki. Drottinn er konungur um aldur og ævi, framandi þjóðum hefur verið eytt úr landi hans. Þú heyrðir óskir hinna snauðu, Drottinn, þú efldir hug þeirra og léðir þeim eyra, þú studdir munaðarlausa og kúgaða til að ná rétti sínum, enginn landsins þegn mun ástunda ofbeldi framar.

11 Hinn falslausi er í skjóli Drottins. Fyrir stjórnandann. Fyrir Davíð. Hælis leitaði ég hjá Drottni, hvernig getið þið sagt við mig: "Fljúg þú heim til fjalla eins og spörvi". Já, guðlausir hafa spennt boga sína, lagt örvar á streng svo þeir hafi falslausa í sigti þegar náttar. Ef sökklar múranna bresta, hvers er þá hinn réttláti megnugur? Drottinn situr í helgu musteri sínu, Drottinn, sem á sér hásæti í himninum. Augu hans skoða, sjáöldur hans sannreyna mennina. Drottinn sannreynir réttlátan og ranglátan, hatar þann, sem hefur ofbeldi í frammi. Yfir guðlausa sendir hann glóandi kolaregn, eldur og brennisteinn og funheitur vindur verður hlutskipti þeirra, því að Drottinn er réttvís, hann elskar réttláta breytni, hinn falslausi fær ásjónu hans að sjá.

12 Tryggð Drottins - sviksemi manna. Fyrir stjórnandann. Hjálpaðu Drottinn! Þar sem örvænt er um guðrækna víkur tryggðin frá mönnunum. Maður lýgur að manni, með svik á vör og tvískinnung í huga tala þeir. Drottinn afmái sérhverjar svikular varir, sérhverja tungu, sem fer með gífuryrði, sérhvern þann, er segir: "Tungan veitir okkur vald í vörunum býr afl okkar, hver getur stjórnað okkur? Þar sem lítilmagni er bældur, þar sem snauður maður stynur segir Drottinn: "Nú rís ég upp, ég veiti þjökuðum hjálp" Orð drottins eru skír, silfur bráðið deiglu jarðarleirs, sjö sinnum hreinsað. Þú munt standa við þau, Drottinn, og forða honum um alla tíð frá þvílíkum mönnum, þó guðleysingjar gangi hvarvetna um og lítilmennska sé í hávegum höfð meðal manna.

13 Hjálp Drottins í neyð Fyrir stjórnandann. Sálmur. Fyrir Davíð. Hversu lengi, Drottinn, ætlarðu einlægt að gleyma mér? Hversu lengi ætlar þú að dylja auglit þitt fyrir mér? Hversu lengi þarf ég að hafa áhyggjuþunga í huga mér, bera kvíða í brjósti mínu frá morgni til kvölds? Hversu lengi á fjandmaður minn að hreykja sér yfir mig? Horfðu til mín, bænheyrðu mig, Drottinn Guð minn! Sláðu ljóma á augu mín, svo að ég sofni ekki og deyi, og fjandmaður minn geti sagt: "Ég hef sigrast á honum!" svo umsátursmenn mínir fagni því ekki, að mér skrikaði fótur. Ég treysti gæsku þinni, hjarta mitt gleðst yfir hjálp þinni. Ég vil syngja Drottni lof, því að hann hefur gert mér vel.

14 Heimska guðleysingjanna Vitgrannur maður hugsar einlægt: "Guð er ekki til". Atferli þeirra er hin versta andstyggð, enginn lætur gott af sér leiða. Drottinn lítur til með mönnunum ofan frá himni, og gaumgæfir, hvort einhver sé þar viti borinn, einhver sem leitar Guðs. Allir fara nú villir vega, allir láta spillast, enginn kann gott að gera, ekki neinn einasti. Skyldu illvirkjarnir vera skilningsvana? Þeir kokgleypa þjóð mína með hverjum málsverði, þeir ákalla ekki Drottinn. Síðan nötra þeir af ótta því að Guð fylgir hópi réttlátra. Ráðkænska hins snauða verður ykkur ofviða því athvarf hans er Drottinn. Bara að Ísrael fái nú hjálp frá Síon, þá mun Jakob fagna, Ísrael líka gleðjast.

15 Skilyrði inngöngu í musterið Drottinn! Hver fær að leita skjóls í tjaldi þínu, hver má dvelja á þínu heilaga fjalli? Sá sem lifir fullkomnu lífi, ástundar réttlæti og talar einlægan sannleika, sá, sem ekki ber róg á tungu sinni, ekki gerir náunga sínum mein og ekki leiðir skömm yfir granna sína. Hinn útskúfaði er lítils verður í augum hans, en hann metur þá sem óttast Drottin, hafi hann svarið háskalegan eið víkur hann ekki frá honum, Hann lánar ekki fé sitt gegn okurvíxlum, tekur ekki við mútu í máli gegn saklausum. Sá sem fylgir þessu fram, mun aldrei nokkru sinni hrasa.

16 Hlutskipti prests Skýldu mér, Guð, fyrst ég hef leitað skjóls hjá þér, ég sagði við Drottinn: "Þú ert Herra minn, hamingja mín er á þínu valdi". Þeir heilögu í landinu og hinir dýrlegu eru fagnaður minn allur, en þungar eru raunir hinna, sem eltast við aðra guði. Ekki dreypi ég blóðfórnum þeirra, ekki tek ég nöfn þeirra mér í munn. Drottinn, þú ert minn útdeildi bikar , að eilífu hlutskipti mitt; Mér var úthlutað frjósömum reit, ég fagna erfðahlut mínum. Ég lofa Drottinn, sem réði mér heilt, já , nýru mín bera mér boð á næturþeli . Sífellt stend ég andspænis Drottni, hann er mér til hægri handar, að ég hrasi ekki. Af því sprettur gleði í brjósti mínu og fögnuður í huganum, já, hold mitt býr óhult, því að þú undirselur líf mitt ekki ríki dauðra, þeim, sem treystir þér vísar þú ekki í gröfina. Þú vísar mér veginn til lífsins, fyrir augliti þínu er gleðin saðning, í hægri hendi berð þú eilífan unað.

23 Sálmur fyrir Davíð Drottinn hirðir um mig, svo einskis verður mér vant. Hann velur mér áningarstað í grænum haga , gangspöl frá vatni. Hann vekur mig aftur til lífsins, leiðir mig réttar götur sem góðu nafni hans sæmir. Þó ég reiki um heljardimman dal hræðist ég ekkert illt úr því að þú ert hjá mér með stoð þína og staf að telja í mig kjarkinn. Þú reiddir mér borð í augsýn óvina minna, með olíu smurðir þú höfuð mitt, bikar minn var barmafullur. Einungis velsæld og gæska munu fylgja mér alla daga æfi minnar og enn mun ég halda til híbýla Drottins mörg ókomin ár.

athugasemdir