Þorgeir naut hálfs árs launa úr Launasjóði rithöfunda til 67 ára aldurs.  __________________________________

Hann var  málfarsráðunautur við þýðingu  Davíðssálma 1996-1999 og heldur enn áfram að vinna sjálfstætt í þeirri þýðingu.  Um þýðingar hefur Þorgeir skrifað m. a. greinina:  Um þýðingu þýðinga __________________________________ 2000 Veitt Eddu-verðlaunin fyrir framlag til kvikmyndamála.  

 Thorgeirson  received for several years salaries from The Writers Fond of Iceland. ___________________________________________   1996-99 he was a counsel for the new translation of the Bible into Icelandic. _______________________________________________  2000 Awarded the Edda-price for his contribution to films. ______________________________________________ Thorgeirson's works count over 90 titles: Novels, short stories, essays, theatre-dramas, radio dramas, poetry, translations, film scripts and documentary films. And translations of his works, published in other countries, count well over twenty. (see also: cv: français)    

1   
  
01.08.2000   
   Máttarstólpar lýðræðisins - eins og franska byltingin skilgreindi þá - eru þrennir:   
   Frjálsræði, jafnræði og bróðurþel.   
   Eins og frökkum sómir er grundvöllurinn settur fram í þríeinu klassísku formi þar sem   
   frjálsræðið er tesan, jafnræðið antítesan og bróðurþelið konklúsjónin eða niðurstaðan.   
   Enda trúi ég því, að bróðurþel dafni ekki við önnur skilyrði en þau, að andstæðurnar á   
   milli frjálsræðis og jafnræðis hafi verið leystar með farsælum hætti.   
   Það heitir lýðræði þegar ekkert takmarkar frjálsræðið nema jafnræðisreglan og ekkert   
   takmarkar jafnræðið nema frjálsræðisreglan.   
   En bróðurþelið dafnar.   
    
   Í mannlegu eðli eru á hinn bóginn aðrir máttarstólpar:   
   Eigingirni, ásælni og valdafýkn.   
   Þessar rótgrónu eigindir okkar hafa kallað á fyrr nefndar þrjár grundvallarreglur   
   lýðræðisins.   
   Til þess að tryggja siðmenntað þjóðfélag.   
   Önnur trygging fyrir bærilegu samfélagi manna hefur enn ekki fundist. Því má segja   
   að lýðræðið sé andsnúið vissum eðlisþáttum manneskjunnar og bæli þá niður í nafni   
   bróðurþelsins, sem engri kjötætu er náttúrlega eðlislægt.   
   Þetta gerir það að verkum að sífellt þarf að standa vörð um lýðræðið. Sé það ekki gert    
   brestur á svartnætti mannlegs eðlis: eigingirni, ásælni og kúgun ráðamanna á öllum   
   almenningi, sérlega þeim sem enga dugandi talsmenn hafa.   
   Barbarisminn tekur aftur völdin.   

04.10.2000    
   Heiðruðu valdamenn:   
   Í gærkvöldi voru umræður á Alþingi um svokallaða stefnuræðu forsætisráðherrans.   
   Allir ræðuskörungarnir þurftu að minnast á kjör okkar gamla fólksins og öryrkjanna.   
   Þá voru notuð skrauthvörf eins og “lítilmagnar” og “þeir sem minnst mega sín”.   
   Nú er það svo að hvorki öryrkjar né gamalmenni hafa sjálf neitt um kjör sín að segja.   
   Við erum án samnigsréttar um peningalega hagi okkar. Eins og hverjir aðrir paríar.   
   Það eruð þið löggjafar- og framkvæmdavaldsmenn sem ákvarðið lífsviðurværi okkar í   
   bráð og lengd.   
   Kjör ykkar eru ákvörðuð af kjaradómi sem þiggur laun sín frá ykkur sjálfum.   
   Kjör okkar eru síðan komin undir mætti og vilja ykkar en ekki krafti okkar sjálfra.   
   
   Verðskuldi einhverjir lítilmagnatitilinn í þessu samhengi eruð það þið.   
   Það eruð þið, sem megið ykkar ekki meir en svo, að lífskjör okkar margra eru undir   
   hungurmörkum.   
   Það eruð þið, sem beitið sjórnarskrárbrotum til að hlunnfara okkur ef þið eruð í stjórn.   
   Það eruð þið, sem látið ykkur nægja krókódílstár og tilfinninningavellu ef þið eruð í   
   stjórnarandstöðu.   
   Lítilmagnar sem þið eruð í þessum málum.   
   Það er ömurlegt lánleysi okkar gamla fólksins og öryrkjanna að hafa ykkur í forsvari.   
   Eða er það kannski lánleysi þjóðarinnar í heild að hafa trúað ykkur lítilsmögnunum   
   fyrir öllu þessu valdi?   
   

3   
fáein orð um hugarfar   
enn bréf til alþingismanna um kjör lífeyrisþega   
    
  22.10.2000    
     forræðishyggja er vond þegar foreldrar beita henni á börn sín   
     verri er hún þó þegar börnin fara að beita henni á foreldrana - eins og þið gerið   
     til að forðast slíkt þarf helst   
     að varast peningalegt gildismat á manneskjum   
     og ástunda mannlegt gildismat á fjármunum   
     skoða 65. grein stjórnarskrárinnar frá 1995    
     muna að flest ykkar samþykktu þessa grein í sólskininu á þingvöllum 17.06.1994   
     og þið megið leggja hana til grundvallar öllu mannlegu gildismati   
     því til þess var hún samþykkt og til þess eru eiðar ykkar að stjórnarskránni svarnir   
     og þetta er eina leiðin út úr skuggaveröld forræðishyggjunnar   
     inn í þingvallasólskinið aftur   
     lítið á ellilífeyrinn sem réttmæta umbun til gamla fólksins fyrir æfistarf þess   
     en ekki sem ölmusu frá ykkur persónulega   
     lítið á réttindi manna   
     gætið þess að réttindi hvers og eins séu þau sömu og allra hinna   
     semsé - mismunið engum   
     þá mun öllum vel farnast og enginn þurfa á forsjá ykkar að halda   
     hér á enginn að verða ölmusumaður/eða kona neins   
     því hver og einn hefur rétt á mannlegri reisn sinni frá fæðingu til æfiloka   
     þið eruð þjónar fólksins án þess að það verði húsbændur ykkar   
     einu húsbændur ykkar eru stjórnarskráin og eigin samviska   
   

Thorgeir Thorgeirson (1933) 

is among the most important names in post war Icelandic letters,  the author of  poetry, novels,  essays,  biographies and  plays. He studied film making in Czheckoslovakia  during the 1950s and made several short documentary films, including  
Man and Factory (Maður og verksmiðja,1968),  Building (Að  byggja,  1969) and Fishermen (Róður,  1972) before becoming a full-time writer.     

His first novel,  The Magistrate,  was based on the same material as his remarkable radio drama  
Death's Children . Other prose includes Common People  poetry includes  Collected Poems 1958-1988,  and plays include The  Shepherdess and the Outlaws (1980) and a sequel to  Strindberg's The Stronger entitled The Weaker (1986);   adaptations from William Heinesen for  radio include  Immortality (1983) and The Soul (1993). Translation credits  include the works of Heinesen as well as poetry by Federico García Lorca and Miroslav Holub,  and work  by Behan,  Brecht,  Nikos Kazantsakis,  Ödon von Horváth, Max Frisch,  Jaroslav Hasek, Marguerite Duras,  Bohumil Hrabal,  Gabriel Garcia-Marques and Nirmal Verma.  Thorgeir Thorgeirson has also directed many productions of  his radio plays.    

Death's Children;  Börn dauðans (1969). A historical drama in six 60 min. episodes about a l9th century murder case. The  killing of Nathan Ketilsson is one of the most famous crimes in Icelandic history,  not only because of the heinousness of the  crime and the trivial cause of  it, but also because it led to the  last execution in the history of the country. The ear is 1828, the place a farm in the north of Iceland.  Nathan,  the farmer,  has gained his neighbor Fridrik's hatred after the two fought over a sale.  Fridrik  gains moral support from his mother and a few relatives,    and active support from  Nathan's housekeeper,  Agnes,  as well as from a working girl at Nathan's farm. When it comes to doing the deed with the two girls' assistance,  Nathan has  a guest staying who also is killed.  After the  murders Fridrik, Agnes and the girl search for valuables at the farm and hide them before setting fire to the farm. The people in the district  become suspicious and the murderers are caught,  tried and sentenced to death. The playwrights' interpretation of this material is a remarkable achievement, especially as it is a shocking exposure of class differences, and the arrogant,  nigh inhuman attitude of a ruling class who will stop at  nothing in order to keep an impoverished community at  bay.    
The author has newly  prepared from this material Four new,  independent radio plays The titles of these are:    
1. The Judge (38min20sec)  in preparation   
2. The Executioner (31min15sec)   
3. The Witness (16min15sec)  in preparation; and   
4. The Fox (19min10sec)   
 

These 4 radio-plays are now available on tape.