Patriotisme  Le patriotisme      des foutaises dont je n'ai rien à cirer      dit le jeune pêcheur      et se reverse un verre      Et pourtant      nous faisions du sur-place depuis des jours      la terre invisible dans la purée de pois      et puis soudain la brise de terre      et cette odeur forte, le parfum des airelles      a envahi le raffiot      je me suis jeté sur le pont      et j'ai pleuré    comme un gamin      J'avais tellement envie      tellement, tellement, tellement envie d'aller  aux  brimbelles!      Apparition embarrassante  J'ai mis le temps à profit      pendant les publicités      pour sortir les poubelles      Et qui vois-je pleurant      sur la boite à ordures: Amour!      Le carquois rempli de flèches brisées      Ses sanglots      me sont allés droit au coeur      mais que pouvais-je faire moi pauvre vieille      Et Derrick à la télé qui va commencer

Ættjarðarást  Ættjarðarást –   gef ekkert fyrir svoleiðis fínt kjaftæði   sagði sjómaðurinn ungi   og hellti í glasið   Og þó –   við höfðum verið að lóna dögum saman   sá ekki til lands fyrir þokumollu   allt í einu stóð vindur af landinu   og sterk lykt – angan af lyngi –   lagðist yfir dallinn   ég fleygði mér á dekkið   og grenjaði   eins og smákrakki   mig langaði svo   mig langaði svo mikið   í berjamó!      Leiðinda uppákoma  Meðan auglýsingarnar voru   notaði ég tímann   og skaust út með ruslið       Sat þá ekki Amor litli grátandi   á sorptunnulokinu!   Örvamælirinn fullur af brotnum örvum   Kveinstafir hans   gengu mér að hjarta   en hvað gat ég – gömul konan    Og Derrick að byrja í sjónvarpinu

 

Reflet     Je devrais le savoir     combien je suis laide     une femme m'a décrite dans un livre     je n'ai jamais su dire les choses     mais reconnaissons qu'elle a visé juste     car maintenant je suis la risée de tous     sûr que je suis grosse et moche     à m'échiner tout le jour sur la chaîne     des varices aux jambes     les mains gonflées     l'estomac flasque     mais quand je me regarde dans la glace     je ne peux rien y faire     je sens une joie m'envahir     et je souris heureuse     de l'image que le miroir me renvoie     je suis devenue exactement     comme ma défunte mère!

Spegilmynd     Mér ætti víst að vera það ljóst   hvað ég er ljót   kona úti í bæ setti saman texta um mig   ekki kann ég að orða hlutina   aftur á móti hittir hún naglann á höfuðið   og nú hlæja allir að mér  víst er ég feit og ljót   strita daglangt við færibandið   með æðahnúta á fótunum   hendurnar rauðbólgnar   maginn slapandi   samt get ég ekki gert að því   að í hvert sinn sem ég lít í spegil   finn ég gleðina streyma um mig   og ég brosi fagnandi   við spegilmynd minni   ég er orðin alveg eins og mamma sáluga!

 

Voici venir l'automne    Les merles une nuit s'amènent    et picorent les baies des sorbiers    avant de repartir au delà des mers    mais ce ne sont pas eux qui annoncent l'automne    ce sont les enfants le cartable sur le dos

Nú haustar að   Einhverja nóttina koma skógarþrestirnir  að tína reyniber af trjánum   áður en þeir leggja í langferðina yfir hafið   en það eru ekki þeir sem koma með haustið   það gera lítil börn með skólatöskur

 

Le pluvier doré     Il était si dur      cet hiver-là      que les passants   au centre-ville      marchant au travail      s'arrêtaient pour se parler      rue du sentier des écoles         Et ils trouvaient refuge      sous le porche de l'ancienne grange      et devisaient      sur l'hiver du siècle      la famine de 1601      et le bétail décimé         Il devint risqué de s'aventurer      en débouchant du passage des combes      sur le carrefour des éboulis         Peu de repères à vrai dire      le cairn disparu, le tumulus des réprouvés aussi      et la croix du clocher indécise dans la bourrasque de neige   Mais le carême est passé      et voilà les congés de Pâques enfin!         Dans le préau de l'école s'entend      le gazouillis des jeux électroniques      qui résonne à l'oreille  comme une musique tendre      comme le chant du pluvier doré         La lune, au dessus du clocher, prend ses quartiers d'été

Lóusöngur     Svo þungur var hann   þessi vetur   að fólk   á leið til vinnu   í morgunsárið   ávarpaði hvert annað   á Skólavörðustígnum   Menn leituðu skjóls   undir veggjum Hábæjar   og ræddu um   frostaveturinn mikla   lurk   og fjárfelli   Tvísýnt var að leggja á holtið   þegar hann stóð úr skörðunum   við Iðnskólann   Fátt um kennileiti   varðan horfin - rofon dys   úti í iðukófinu grámataði í kross   Að baki er hún langa fasta   loksins loksins páskafrí   Nú enduróma skólagangarnir  af tísti tölvuspilanna   sem lætur í eyrum    eins og ljúfur söngur   eins og lóusöngur   Yfir Hallgrímskirkju kviknar sumartungl

 

Nostalgie     Ce n'est pas Fritz      que je regrette      cette masculinité      désespérante      cette satisfaction de soi      inhérente      envahissante      directe et franche      suintant l'ennui      non      ce sont les chaussures      que j'ai jetées      par la fenêtre du train      avant d'arriver  à Warnemünde      leurs rivets dorés      la toile bleue foncée      et leur longs      lacets      blancs      redoublés      autour des chevilles      avant la boucle      les semelles tressées      de chanvre jaune      qui chatouillaient      la plante des pieds      délicieusement      à chaque pas      Seules les jeunes filles      ont de ces chaussures

Eftirsjá     Það er ekki Fritz   sem ég sé eftir   Hann var svo andstyggilega   karlmannlegur   í sjálfbyrgingshætti    sínum    uppáþrengjandi   blátt áfram  hundleiðinlegur   Nei   Það eru skórnir    sem ég henti   út um lestargluggann   áður en við   komum til Warnemünde    - Úr dökkbláum striga   með gylltum kósum   og löngum   hvítum   reimunum   tvívafið um ökklana   áður en slaufa   var hnýtt   Sólarnir fléttaðir   úr gulum hampi   sem kitlaði   iljarnar   notalega   í hverju spori   Þannig skó eiga   bara ungar stúlkur.

 

Arènes     La terre n'est qu'une balle qui rebondit      le monde comme une tente de cirque      où tout tourne         -et Dieu-      il en est le clown      qui surgit entre deux numéros      pour amuser les enfants      quel godiche      dans ses godasses trop grandes      il n'a pas le droit de marcher sur la ligne      mais aucune de ses balles ne lui échappe

Hringleikar     Jörðin okkar er bara súperbolti   Heimurinn svona sirkustjald   þar sem allt fer í hring      - Og Guð -   Hann er trúðurinn   sem kemur inn á milli atriða   til að skemmta krökkunum   Voða vitlaus karl   í allt of stórum skóm   Hann má ekk stíga á strik   samt missir hann engan af boltunum sínum

 

Repos dominical   Se réveiller en sursaut      Voir déferler la lumière du jour      sur la fenêtre au travers du saule      chercher son réveil à tâtons      et se souvenir      que c'est jour de repos        Chanson enfantine   Raconte-moi une histoire      Raconte-moi la fois      où tu es tombée dans la mer      où tu as brisé la vitre      où tu as goudronné le coq      où tu as jeté des cailloux sur Gummi      où tu as chanté une comptine coquine pour mémé      où tu as menti à pépé      où tu as interverti les têtes des mouches      où tu as passé le torrent à gué juste au dessus de la cascade    où tu as glissé sous le grillage dans le potager      où tu as tué les rats      où tu es tombée à la renverse dans la mare                                    en habits du dimanche  où tu as déchiré ton beau tablier      où tu as bu l'eau des écrevisses      où tu as fait des diableries le dimanche      où tu as mouché les chandelles à Noèl      où tu as ri au temple      où tu as grimpé sur le rocher des elfes      où tu as pointé du doigt un navire      où tu as marché sur la ligne      où tu as juré trois fois de suite      quand tu étais un petit garçon      comme moi maman

Helgi     Að hrökkva upp með andfælum    Sjá hvernig dagsbirtan fossar   niður um öspina við gluggann   Fálma eftir klukkunni   og muna   að það er frídagur     Barnagæla     segðu mér sögu   segðu mér söguna af því   þegar þú dast í sjóinn   þegar þú braust rúðuna   þegar þú tjargaðir hanann   þegar þú kastaðir grjóti í gumma   þegar þú söngst klámvísuna fyrir ömmu þína   þegar þú laugst að afa þínum   þegar þú skiptir um haus á fiskiflugunum   þegar þú stiklaðir yfir ána rétt fyrir ofan fossinn   þegar þú skreiðst undir girðinguna á rósuhústúninu   þegar þú drapst rottuna   þegar þú gekkst aftur á bak ípoll              í sparikjólnum  þegar þú reifst nýju svuntuna   þegar þú drakkst brunnklukkuvatn   þegar þú skemmtir skrattanum á sunnudegi   þegar þú kvaldir ljósið á jólunum   þegar þú hlóst í kirkjunni   þegar þú klifraðir upp á dvergasteininn   þegar þú bentir á skip   þegar þú steigst á strik   þegar þú blótaðir þrisvar í röð   þegar þú varst lítill strákur   eins og ég mamma mín

 

© Vilborg Dagbjartsdóttir  Bókhlöðustíg 6 b 101 Reykjavík Islande  e-mail: leshus@centrum.is   © traductions: Bernard Scudder: e-mail  bernard@centrum.is

 Vilborg Dagbjartsdóttir was born in Iceland in 1930. She is one of the best-known
poets of her country of the last times. She has written five books of poems and she has
translated diverse foreign poetry. She has also written books for children. She writes
on social topics and on the woman's condition, often in an ironic tone. Her verses and
images are seemingly frank, but they evoke unusual sensations.                                                               english translations:

THE COMMISSION - RÁÐIР  WINTER  - VETUR   CANDLEMAS  - KYNDILMESSA   ODE TO THE MOON - ÓÐUR TIL MÁNANS   TANKA THOUGHTS  - Í JAPÖNSKUM ÞÖNKUM   DREAM - DRAUMUR   EXPERIENCE - REYNSLA   LEARNING TO WRITE - Í SKRIFTARTÍMA    PATRIOTISM - ÆTTJARÐARÁST   A SORRY INCIDENT - LEIÐINDA UPPÁKOMA   LONELINESS - EINSEMD   CIRCUSES - HRINGLEIKAR

to have english translations print pages: 9-17

 

THE COMMISSION  They sit around the table  strange players  casting dice for my life  our lives.  Tonight I am amazed  that they too were children  like the one lying in his cradle  filling the room with his breathing.

RÁÐIР  Þeir sitja umhverfis borðið   annarlegir spilamenn   og kasta teningum um líf mitt   líf okkar.   Í nótt undraðist ég   að líka þeir voru börn   eins og hann sem liggur í vöggunni   og fyllir herbergið andardrætti sínum.

 

WINTER  When the morning star was extinguished  the moon remained still.  The sun waved  a veil of clouds  towards it  over the mountain  which forgot to doff  its nightcap.  A fine tapestry of roses  woven on the windowpane  by the frost.

VETUR   Þegar slokknaði á morgunstjörnunni   varð máninn kyrr.   Sólin veifaði   skýjaslæðu   til hans   yfir fjallið   sem gleymdi að taka ofan   nátthúfuna.   Fíngerðan rósavef   óf á rúðuna   frostið.

 

CANDLEMAS  III  Blessed be the little fingers  of my mother  that picked cottongrass in the marsh  Blessed be the hands swollen with arthritis  of my grandmother  that twisted the wick  Blessed be my grandfather  who made a lantern from iron  Blessed be my uncles  who boiled down the fish oil  Blessed be the people  who endured through the darkness  Blessed be the light  that burnt on a slender wick  a tiny flickering glow  in the arctic night.

KYNDILMESSA   III   Blessaðir veri fingurnir smáu   hennar mömmu   sem tíndi fífu í mýrinni   Blessaðar veri hendurnar gigtarbólgnu   hennar ömmu   sem sneri kveikinn   Blessaður veri hann afi minn   sem smíðaði kolu úr járni   Blessaðir veri frændur mínir   sem bræddu lýsið   Blessað veri fólkið   sem þreyði í myrkrinu   Blessað veri ljósið   sem logaði á grönnum kveik   örlítil blaktandi týra   í heimskautanóttinni.

 

ODE TO THE MOON  When I have done the washing up  When I have taken the rubbish out  When I have cleaned the kitchen floor  When I have polished the corridors  When I have done the vacuum-cleaning  When I have done the dusting  When I have done the washing  When I have done   I shall go out on the balcony   to brandish the brush   in the moon’s face   no woman has been    sent there with   the CLEANING RAG   not yet

ÓÐUR TIL MÁNANS   Þegar ég er búin að vaska upp   Þegar ég er búin að fara út með ruslið   Þegar ég er búin að skúra eldhúsgólfið   Þegar ég er búin að bóna gangana   Þegar ég er búin að ryksuga   Þegar ég er búin að þurrka af   Þegar ég er búin að þvo   Þegar ég er búin    ætla ég út á svalir    að steyta skrúbbinn    framan í mánann    þangað hefur engin kona    verið send með    KARKLÚTINN    ekki enn.

 

TANKA THOUGHTS  1   The night violets  smell sweet in the evening breeze   Wondrously quietly  I open up the window  and take deep and gentle breaths  2   Late summer flowers  that I picked in the morning  recall the autumn  They have become colourless  like your hair that has turned grey  3   Why are you leaving  when the autumn has arrived    Why at this moment  when the trees tremble with fear   and the night is growing dim  4   The landing beacons  stretch forth their spindly feelers   to the aeroplanes  that make a dive down out of  the blackened darkness of night.

Í JAPÖNSKUM ÞÖNKUM   1    Næturfjólurnar   anga í kvöldgolunni    Undur hIjóðlega   opna ég stofugluggann   og dreg andann djúpt og rótt   2    Síðsumarsblómin   sem ég tíndi í morgun   minna á haustið   Þau eru litlaus orðin   líkt og gráu hárin þín   3    Hvers vegna ferðu   þegar haustið er komið    Hvers vegna núna   þegar trén skjálfa af ugg   og nóttin að verða dimm   4    Lendingarljósin   teygja langa fálmara    að flugvélunum   sem steypa sér niður úr   svörtu næturmyrkrinu

 

DREAM   I seemed to be on a spit of land or headland. A road lay from the end of the spit along the eastern shore, and an escarpment rose above it. (Never in sleep or awake have I seen such a knob of landscape). I walked straight on northwards along the point with the ocean on one side and the cliff face on the other. Then I saw someone walking towards me some distance away. When he drew closer I saw it was a man, well-built, wearing a short, grey tunic and a dark hat, with one brim turned down covering half his face.   The track was so narrow that I brushed against him when we met and at once it struck me like a flash of lightning who he was. I called out to him then, feeling I had so much to talk to him about.   He stopped in his tracks, turned his head, and beneath the brim of his hat I could just make out his eye, ablaze with lust.   Then I realized that even Odin himself has only one motive for dealing with women. And I who thought I was a poet – I managed to shake myself out of sleep and reach the waking state – my soul burning with rage

DRAUMUR   Mér þótti ég stödd á eyri eða nesi. Lá vegur af eyraroddanum austanverðu á ströndinni en efra tóku við klettabelti. (Aldrei hef ég hvorki í svefni né vöku séð útyflislegra landslag.) Gekk ég sem leið lá norður tangann með hafið á aðra hönd en hamravegginn á hina. Sá ég þá hvar maður kom á móti mér í nokkurri fjarlægð. Þegar hann nálgaðist sá ég að þetta var karlmaður, mikill vexti, klæddur stuttum, gráum stakki með dökkan hatt, slútti annað barðið svo það huldi nær hálft andlitið.   Svo þröngt var á einstiginu að ég straukst við hann þegar við mættumst og um leið laust því í hug mér sem eldingu hver hann var. Kallaði ég þá til hans, því ég þóttist eiga við hann margt vantalað.   Hann snögg stansaði, vatt til höfðinu, og undan hattbarðinu glitti í auga logandi af girnd.   Rann þá upp fyrir mér að jafnvel Óðinn sjálfur á ekki nema eitt erindi við konur. Og ég sem hélt ég væri skáld  mér tókst að hrista af mér svefninn og komst yfir í vöku – í sál minni brann reiðin.

 

EXPERIENCE  I suppose I must have been eight years old that summer. It was around noon in late summer and I went off by myself down to the river. Usually there was a wooden tub full of water standing on the riverbank which the women used for washing, but we children sometimes kept tiddlers in it which we caught in the river. We let them go soon afterwards, were just  examining them. I took off my shoes and waded out barefoot into the shallow river. The water was clear and cold. Big tiddlers darted between the rocks. I managed to catch one, ran clutching it in my palm and released it in the tub. At once I realized the water was boiling hot, ready for the washing – the trout fry let out a piercing howl and floated dead with its white belly up out of the water. What are facts and common sense if  experience contradicts both? Fish have no voice, you say, they do not make sounds. But I shall remember the trout’s piercing scream for as long as I live.

REYNSLA   Ætli ég hafi ekki orðið átta ára þá um sumarið. það var um hádegisbilið síðsumars að ég skrapp einsömul niður að á. Venjulega stóð trébali fullur af vatni á árbakkanum, konurnar notuðu hann til þvotta en við krakkarnir geymdum stundum í honum síli sem við veiddum í ánni. Við slepptum þeim fljótt aftur, vorum bara að skoða þau. Ég fór úr skónum og óð berfætt út í grunna ána. Vatnið var tært og kalt. Stór síli skutust milli steina. Mér tókst strax að fanga eitt og hIjóp með það í lófunum og sleppti þvi í balann. Um leið uppgötvaði ég að vatnið var sjóðheitt, tilbúið fyrir þvott – silungurinn rak upp skerandi vein og flaut dauður með hvítan kviðinn upp úr vatninu. Hvað eru staðreyndir og skynsemi ef reynslan stangast á við hvorutveggja? Fiskar hafa enga rödd, segir þú, þeir gefa ekki frá sér hljóð. En ég man nístandi óp silungsins meðan ég lifi.

 

LEARNING TO WRITE   You should draw some blue waves   start from the left  go on without stopping   with light movements   over to the right   fill up the page   then you can colour in the ship   the sun   the clouds   the bird   soon afterwards all the children   have finished their pictures   in the top right corner a beaming sun smiles   on the left is a cloud   a bird flying over the ship   but in the picture by little Ögn   who lives with her mother in the battered wives’ shelter   the sun is crying   the brooks of tears reach right down to the blue waves   and fill the ocean to its brim

Í SKRIFTARTÍMA   Þið eigið að teikna bláar öldur   byrja frá vinstri   halda áfram viðstöðulaust   með léttum hreyfingum   yfir til hægri   fylla síðuna   síðan megið þið lita skipið   og sól   og ský   og fugl   innan stundar hafa öll börnin   lokið við myndina sína   efst í hægra horninu brosir geislandi sól   til vinstri er ský   yfir skipinu flýgur fugl   en á myndinni hennar Agnar litlu   sem býr hjá móður sinni í Kvennaathvarfinu   er sólin að gráta   táralækir ná alveg niður í bláar öldurnar   og barmafylla hafið

 

PATRIOTISM   Patriotism –   bugger that posh bullshit   said the young fisherman   and filled his glass   But wait –    we’d been drifting for days on end    couldn’t see the land for a sheet of fog    suddenly the wind got up from the land    and a strong smell – the scent of heather    enveloped the ship    I threw myself on the deck    and whimpered    like a little kid   I really wanted    I really wanted so much    to go berry-picking!

ÆTTJARÐARÁST   Ættjarðarást –   gef ekkert fyrir svoleiðis fínt kjaftæði   sagði sjómaðurinn ungi   og hellti í glasið   Og þó –    við höfðum verið að lóna dögum saman    sá ekki til lands fyrir þokumollu    allt í einu stóð vindur af landinu    og sterk lykt – angan af lyngi –    lagðist yfir dallinn    ég fleygði mér á dekkið    og grenjaði    eins og smákrakki   mig langaði svo   mig langaði svo mikið    í berjamó!

 

A SORRY INCIDENT   While the commercials were on   I used the time   and nipped out with the rubbish   Wasn’t little Cupid sitting crying   on the dustbin lid!   His quiver full of broken arrows   His lamentations   pierced my heart   but what could I do – an old woman   And Derrick starting on the television

LEIÐINDA UPPÁKOMA   Meðan auglýsingarnar voru   notaði ég tímann  og skaust út með ruslið      Sat þá ekki Amor litli grátandi   á sorptunnulokinu!   Örvamælirinn fullur af brotnum örvum   Kveinstafir hans   gengu mér að hjarta   en hvað gat ég – gömul konan   Og Derrick að byrja í sjónvarpinu

 

LONELINESS   The chill night ripples   the curtain and wafts   a dull scent in   That curious silence   charged with a hidden presence   – was that a footstep?   My rocking-chair   in the twilit corner   gently rocks – empty

EINSEMD   Náttkulið bærir   gluggatjöldin og andar   inn daufum ilmi   Undarleg kyrrðin   þrungin dulinni návist   – var það fótatak?   RuggustóIIinn minn   í rökkvuðu horninu   vaggar hægt – mannlaus

 

CIRCUSES   Our Earth is just a superball   The World a sort of circus ring   where everything goes round in circles   – and God –   He is the clown   who comes on between the acts   to entertain the kids   An awfully silly old man   wearing oversized shoes   He mustn’t tread on the line   yet he never drops any of the balls

HRINGLEIKAR   Jörðin okkar er bara súperbolti   Heimurinn svona sirkustjald   þar sem allt fer í hring    - Og Guð -   Hann er trúðurinn   sem kemur inn á milli atriða   til að skemmta krökkunum   Voða vitlaus karl   í allt of stórum skóm   Hann má ekki stíga á strik   samt missir hann engan af boltunum sínum

 Translations: ©Bernard Scudder